pole golfowe

Czy pole golfowe może stać się głównym obiektem zagospodarowującym nasze tereny zieleni?

Golf zwykło się określać mianem sportu dla dżentelmenów. Charakterystyczny jest strój zawodników, na który najczęściej składa się koszulka polo i czapka z daszkiem. Swoich sił próbują w nim zarówno panowie jak i panie, zatem sport ten jest egalitarny. Wydaje się, że jest to prawdziwie elegancka dyscyplina, która cieszy się coraz większym powodzeniem.

Ogólny zarys tej dyscypliny

Przemierzanie hektarów zielonych łąk meleksem, najczęściej kojarzona jest z golfem. Przeważnie pole golfowe warszawa zajmuje obszar nawet do kilkudziesięciu hektarów. Nic zatem dziwnego, że bardzo przydaje się ten niewielki środek transportu. Chodzi mianowicie o to, że na tak wielkim areale znajdują się dołki. Może ich być do 18 sztuk. Zadaniem zawodnika jest oddanie określonej liczby uderzeń piłeczki, aby ta w konsekwencji znalazła się dołku. Nie ulega wątpliwości, że teren jest przeważnie zróżnicowany pod względem trudności. Należy zadać pytanie jaka przyjemności byłaby, gdyby pole golfowe warszawa posiadało jedyne płaską rzeźbę terenu. Stawiki, górki, doły, tereny bardziej lub mniej przystrzyżonej trawy, wszystko to przekłada się na punkty.

Golf, czyli piękno sportu i przestrzeni

Jak się okazuje, pole golfowe warszawa oprócz sportu zachowuje również walory estetyczne. Twórców projektów przestrzeni do tej gry można nazwać artystami. Dokładają oni bowiem wszelkich starań, aby gęstość trawy ładnie współgrała z naturalną roślinnością. Natomiast jeziora dodają dodatkowego uroku i wpływają na wyobraźnię gracza, przy obmyślaniu strategicznego uderzenia. Człowiek czuje bliskość natury, przy niewielkim wysiłku fizycznym.

Sport dla snobów?

Należy przypuszczać, że za tak malownicze walory, które oferuje pole golfowe warszawa trzeba słono zapłacić. Jest to słuszna konkluzja, ponieważ o ile jedna lekcja może oscylować w okolicach 200 złotych, to cały dzień jest już wydatkiem rzędu blisko 2 tysięcy. Prawdopodobnie nie jest to dyscyplina adresowana do statystycznego obywatela. Nie ulega wątpliwości, że konieczne są spore inwestycje, aby rozwinąć się w tym sporcie. Oczywiście, opłacenie samych lekcji gry to nie wszystko. Potrzebny jest przecież jeszcze odpowiedni sprzęt. Tutaj ponownie ceny mogą przyprawić o zawrót głowy. Zestaw średniej jakości kijów kosztuje około 700 zł. Wydaje się jednak, że człowiek nie lubi być postrzegany za ubogiego, w towarzystwie graczy. Dlatego też inwestycja w kompletny sprzęt na który składają się kije i torba, to bagatela nawet 4 tysięcy złotych. Należy jeszcze uwzględnić odpowiedni strój zawodnika, o którym wspomniano już wyżej.

Podsumowując dotychczasowe rozważania, należy wycofać się ze wcześniejszego stanowiska. Mianowicie, wizerunek golfa po bliższej analizie cen, ewoluował bezsprzecznie od egalitarnej dyscypliny do sportu elitarnego. Prawdopodobnie pole golfowe warszawa będzie nadal rozwijać swoją infrastrukturę. Wydaje się, że jeszcze długo golf będzie cieszyć się powodzeniem wśród jego amatorów. Z tym, że będą to raczej gracze z zasobnym portfelem.

preparat do szamba

Jaki preparat do szamba wybrać?

Preparaty do szamba to nic innego, jak specjalistyczne produkty, które przeznaczone są do utrzymywania bezodpływowych zbiorników w czystości. Przypomnijmy, że budowa szamba, podobnie jak przydomowej oczyszczalni ścieków, możliwa jest tylko na wybranych terenach. Szambo powinno stanąć w miejscach, gdzie nie ma kanalizacji, a MPZP nie chce zgodzić się na budowę kanalizacji. Jaki preparat do szamb?

Dobre bakterie do szamba

Niejednokrotnie zdarza się, że z szamba po pewnym czasie zaczyna wydostawać się zapach, który skutecznie utrudnia codziennie funkcjonowanie nie tylko właścicielom działki, ale również sąsiadom czy przechodniom. To właśnie dlatego kolejne firmy wypuszczają na rynek coraz to bardziej innowacyjne produkty, których celem jest pomoc w zwalczeniu znienawidzonego problemu. Nie wiesz jaki preparat do szamba zakupić? Firma Biofos uznawana jest za specjalistę w temacie biologicznych preparatów do szamb. Warto podkreślić jednak, że likwidowanie brzydkich zapachów, to nie jedyna zaleta inwestycji w tego typu preparaty. Ponadto preparaty do szamb:

  • przyczyniają się do zmniejszenia ryzyka zatorów i powstawania osadu,
  • możliwe jest znacznie rzadsze opróżnianie szamba,
  • domowa instalacja kanalizacyjna jest chroniona,
  • posiada bezpieczne (dla ludzi oraz zwierząt) mikroorganizmy.

Nie zapominajmy jednak, aby przy zakupie środka do szamba pamiętać o tym, aby był on dostosowany do konkretnych potrzeb. Uniwersalne produkty, czyli te tzw. „do wszystkiego” w tym przypadku mogą okazać się niewystarczające. Warto podkreślić, że obecnie na rynku środki do szamba dostępne są w formie płynnej, tabletek lub proszku. W związku z tym wybór najodpowiedniejszego zależy przede wszystkim od naszych preferencji i oczekiwań. Nieprzyjemny zapach szamba w domu? Koniecznie zajrzyj tutaj.

Niezwykle ważne jest jednak, aby czytać etykiety i stosować się do zaleceń producenta. Tym prostym sposobem możliwe będzie korzystanie i ekspresowe zaobserwowanie wszystkich zalet, jakie niesie ze sobą stosowanie preparatów do szamba. Odpowiednia eksploatacja i czyszczenie zbiorników znacznie ogranicza również wywóz nieczystości,  za co tym idzie – sporą oszczędność.

rośliny doniczkowe

Nawożenie roślin doniczkowych

Nawożenie roślin doniczkowych to jeden z tych tematów, który szczególnie początkującym ogrodnikom spędza sen z powiek. Ilość różnorodnych produktów jest naprawdę imponująca, a wybranie jednego konkretnego nawozu, który doskonale współgrać będzie z konkretnym gatunkiem rośliny, a dodatkowo nie wyrządzi jej krzywdy to nie lada wyzwanie. Mimo że w rzeczywistości podczas nawożenia roślin doniczkowych należy pamiętać o dwóch podstawowych wyznacznikach, to o wiele trudniejszy jest podjęcie decyzji, jaki nawóz wybrać. Otóż do dyspozycji mamy aż trzy możliwości:

  • nawozy mineralne, które w sklepach występują w formie granulek, koncentratów, a także proszków,
  • nawozy organiczne, które należy rozpuścić w wodzie,
  • mieszane lub inaczej organiczno-mineralne, czyli nic innego, jak koncentraty.

Poprawne nawożenie roślin doniczkowych

Podczas nawożenia roślin doniczkowych należy pamiętać przede wszystkim o tym, aby robić to w okresie wegetacji. Nie bez przyczyny proces ten rozpoczyna się w marcu, a kończy na początku września. Pod żadnym pozorem nie należy ich nawozić w okresie spoczynku. Należy pamiętać również o tym, że nawożenie roślin doniczkowych dotyczy jedynie tych dobrze ukorzenionych. W praktyce oznacza to więc, że nie należy nawozić roślin, które zostały świeżo zasadzone lub dopiero przesadzone. W takim przypadku należy odczekać około 3 tygodnie aż roślina w pełni się ukorzeni.

Szeroką gamę nawozów zarówno dla hobbystów, jak i profesjonalistów znaleźć można na stronie internetowej znaleźć można na stronie internetowej florovit.pl. W związku z tym, że rośliny doniczkowe, w przeciwieństwie do tych rosnących na polu czy rabatach kwiatowych mają o wiele mniej miejsca, w związku z czym poszczególne składniki odżywcze znikają znacznie szybciej. Podobnie sytuacja wygląda jeżeli chodzi o rośliny kwitnące. Te niekiedy wymagają nawożenia nawet raz w tygodniu. Z kolei kaktusy nie powinny być nawożone częściej niż raz w miesiącu.

Odpowiednie nawożenie roślin doniczkowych może wywierać znaczący wpływ na ich wygląd, a także kondycję. Kluczem do sukcesu jest jednak stosowanie się do kilku podstawowych wyznaczników.

Jak przycinać drzewka owocowe?

Nie ulega wątpliwości, że zabiegi pielęgnacyjne w ogrodzie są niezwykle ważnymi czynnościami, które w znacznym stopniu wpływają nie tylko na wygląd naszych roślin, ale również całego podwórka. Jest to również kluczowe działanie w przypadku drzewek owocowych, które tym sposobem zyskują kształt i niepowtarzalną formę. O tym kiedy najlepiej jest przycinać drzewka owocowe, pisaliśmy tutaj. Poniżej możesz przeczytać krótkie streszczenie kiedy przycinać drzewka owocowe.

Wielu ogrodników, szczególnie na początku swojej przygody z roślinnością i własnymi uprawami poszukuje odpowiedzi na pytanie, jak przycinać drzewka owocowe. Nie zapominajmy, że to właśnie takie działania decydują o wzroście drzewek, u których po silnym i ostrym cięciu niejednokrotnie dochodzi do zahamowania rozwoju korzeni, a w rezultacie również ograniczeń w pobieraniu substancji pokarmowych z ziemi. 

Owoce z własnego ogródka mają wyjątkowy smak. Aby drzewka owocowały obficie, należy się o nie zatroszczyć. Nawet jeśli w naszym przydomowym sadzie jest tylko kilka drzewek, powinno się o nie dbać, na przykład poprzez przycinanie gałęzi. Robi się to z kilku powodów, a najważniejszym jest uzyskanie większych owoców. Jak przycinać drzewka owocowe? To zależy od rodzaju drzewa oraz powodu cięcia. Ważny jest też czas wykonywania tych prac.

Kiedy przycinać drzewka owocowe?

Pytanie, kiedy należy przycinać drzewka owocowe, ma wiele odpowiedzi. Jest to zależne od tego, czy drzewo już jest w sadzie jakiś czas, czy jest to świeże nasadzenie. Jeśli chodzi o drzewa już rosnące w sadzie, w ciągu roku należy wyróżnić dwa okresy, w których dokonuje się ich cięcia. Są to zima, gdy drzewo jest w okresie spoczynku oraz lato, kiedy przypada okres wegetacji rośliny. Przycinanie w tych okresach jest bezpieczne i nie szkodzi przyszłym plonom.

Przycinanie zimowe

Zimą cięcia należy wykonywać już nawet od stycznia, poczynając od najbardziej mrozoodpornych odmian jabłoni. W przydomowym sadzie jednak takie praktyki powinno się rozpocząć w marcu, a nawet kwietniu. Wtedy na przykład przycina się późne odmiany śliwy, jabłonie czy grusze. Przycinanie drzewek takich jak brzoskwinia, morela czy nektaryna powinno odłożyć się nawet na maj, gdy jest już nieco cieplej. Jeżeli drzewa intensywnie rosną, można je ciąć również w okresie kwitnienia, co nieco przyhamuje dalsze wypuszczanie nowych pędów. Późniejsze zabiegi mogą mieć jednak negatywny wpływ na owocowanie, dlatego zaleca się zachowanie umiaru w przycinaniu i zakończenie prac najpóźniej do 3 tygodni po kwitnieniu drzewek.

Przycinanie letnie

Drugim okresem, w którym przycina się drzewka owocowe, jest okres po zbiorach owoców, czyli tak zwane cięcie letnie. Najlepiej wtedy zająć się takimi drzewkami jak czereśnia i wiśnia. Oczywiście można je przyciąć również zimą, ale jest to raczej niezalecane z uwagi na to, że gorzej to znoszą i są wtedy bardziej narażone na różne choroby atakujące korę oraz drewno. W okresie wegetacyjnym tnie się również wczesne odmiany śliwy i usuwa się tzw. wilki wyrosłe w jabłoniach oraz gruszach.

Sadzenie nowych drzewek

Inaczej sprawa ma się, jeśli chodzi o sadzenie kolejnych drzewek owocowych. Sadzonki do gruntu można wsadzać zarówno jesienią, jak i wiosną. Należy jednak pamiętać, że nawet gdy drzewo zostanie posadzone na jesień, pierwsze przycinanie wykonuje się dopiero w marcu lub kwietniu. To też pierwszy zabieg kształtujący koronę drzewa, który jednocześnie znacząco ułatwia jego przyjęcie się w nowym terenie. W drugim roku od posadzenia drzewa powinno się unikać przycinania, ponieważ opóźnia to owocowanie. W kolejnych latach pojawiają się już owoce i dokonuje się korekcji kształtu korony. Na intensywne cięcia i przerzedzania korony przychodzi czas dopiero wtedy, gdy drzewko osiągnie 7-10 lat. Wtedy też przycina się przewodnik, czyli główną gałąź, która odpowiedzialna jest za wzrost drzewa w górę. Dzięki temu drzewo nie rośnie zbyt wysokie, co pozwala na bezproblemowy zbiór owoców.

Jak obcinać drzewka owocowe – sposoby

W zależności od tego, jaki efekt się chce uzyskać, cięcie wykonuje się w odmienny sposób. Inaczej przycina się drzewko, by odmłodzić jego koronę, a inaczej by na przykład tylko ją prześwietlić. Cięcia wykonuje się przy pomocy sekatora, a w przypadku większych gałęzi czy nawet konarów należy użyć piły lub nożyc ogrodniczych. Poniżej przedstawiamy kilka sposobów na przycinanie drzewek.

Cięcie prześwietlające

Cięcie prześwietlające to najczęściej wykonywane przycinanie w sadach. Ma na celu ułatwienie przenikania promieni słonecznych do korony drzewa. Jak przycinać drzewka owocowe, by je prześwietlić? Przede wszystkim należy najpierw usunąć chore i suche gałęzie, a także te, których jest po prostu zbyt dużo. W przypadku regularnego prześwietlania drzewa, coroczne cięcia nie są duże. Usuwa się około 20% gałęzi i pędów. Większy problem jest z drzewkami, które są zaniedbane i nikt ich nie przycinał od kilku lat. W takim przypadku cięcie jest bardzo intensywne i czasami koniecznie jest usunięcie nawet całych konarów, aby roślina uzyskała pożądany kształt. Cięcia prześwietlające wykonuje się głównie na jabłoniach, śliwach i gruszach.

Cięcie odnawiające

Kolejnym sposobem na przycinanie drzewek jest cięcie odnawiające. Polega ono na tym, aby usunąć z drzewa wszystkie pędy starsze niż 3-letnie, jeśli chodzi o jabłoń, gruszę, wiśnie i czereśnie. W przypadku brzoskwiń i moreli powinny być to nawet pędy jednoroczne, maksymalnie dwuroczne, ponieważ z takich uzyskuje się najwięcej owoców. Usuwa się nie tylko wszystkie stare pędy, ale również nowe, tak aby odległość pomiędzy pozostawionymi wynosiła około 30 do 60 centymetrów. Takie przycinanie jest znacznie bardziej czasochłonne, niż metoda cięcia prześwietlającego, ale dzięki temu uzyskuje się regularne owocowanie i większe plony.

Cięcie odmładzające

Ten rodzaj cięcia ma na celu, jak sama nazwa sugeruje, odmłodzić drzewo. Tak naprawdę każde przycinanie ma wpływ odmładzający na roślinę, natomiast ta metoda robi to najskuteczniej, pobudzając ją do wydawania dużej ilości młodych pędów. Przy cięciu odmładzającym skraca się wierzchołki konarów i gałęzi — przy dużych okazach nawet o 1 do 3 metrów. W odróżnieniu od cięcia prześwietlającego nie wykonuje się go co roku, tylko w odstępie kilku lat. Stosowane jest głównie przy wiśniach i czereśniach. Takie przycinanie ma działanie długofalowe i choć plon w kolejnym roku jest niższy, to w następnych przewyższa te sprzed cięcia odmładzającego.

Jak przyciąć drzewka owocowe – dobre praktyki

Aby cięcie drzewek owocowych przebiegło tak, jak powinno i dawało pożądane efekty, warto stosować się do kilku zasad:

  • zabezpieczenie miejsc po odciętych gałęziach — warto wyposażyć się w maść do drzew. Zazwyczaj ma ona konsystencję farby i nakłada się ją za pomocą pędzla w miejsce, w którym zostało wykonane cięcie. Zabezpiecza to nowopowstałą ranę przed grzybami i przyspiesza jej zasklepianie.
  • dezynfekcja narzędzi — należy o tym pamiętać, gdy przycinamy chore drzewa. Jeśli narzędzia nie zostaną odkażone, możemy przenieść chorobę na zdrowy okaz.
  • usuwanie tzw. wilków — czyli gałązek, które rosną wprost w górę i zasłaniają innym gałęziom światło słoneczne.
  • odpowiednie cięcie konarów — przy ich usuwaniu należy uważać, by nie ucinać ich ani bardzo blisko pnia, ani za daleko. Najlepiej wykonać lekko skośne cięcie w miejscu, gdzie kończy się zgrubienie konara. Dzięki temu rana nie będzie zbyt duża, a sęk nie będzie za bardzo wystawał. Warto też dokonać cięcia piłą do samego końca i podtrzymywać przycinaną gałąź lub konar, by nie oderwały się wraz z paskiem kory.

Jak widać, przycinanie drzewek owocowych nie jest skomplikowanym zadaniem, a systematyczne wykonywanie tych prac powoduje, że owoce w sadzie są piękne i dorodne. Dzięki przycinaniu drzewko regularnie owocuje, a także zachowuje odpowiednią wielkość, nie stanowiąc zagrożenia w przypadku, gdy rośnie nieopodal przewodów elektrycznych, bądź gdy zerwie się porywisty wiatr.

Jak przycinać drzewa owocowe – metody

Jednym z powodów, dla których zaleca się przycinanie drzewek owocowych, jest zapobieganie łamaniu się korony drzew oraz wpłynięcie na szybkość owocowania. A więc jak przycinać drzewka owocowe? To prostsze niż mogłoby się wydawać. Co więcej, rodzaj i gatunek rośliny nie ma tu większego znaczenia. Czynność ta za każdym razem wykonywana jest w ten sam sposób. 

  1. Na początku dokładnie określ powód, dla którego decydujesz się na przycinanie drzewek owocowych. Chcesz nadać koronie pożądanego kształtu, a może liczysz na obfite plony? To niezwykle ważne!
  2. Usuń wszelkie stare, chore i zaatakowane przez szkodniki gałęzie. W tym celu niezbędny okaże się oczywiście sekator. 
  3.  Jeżeli zależy Ci wyłącznie na wyregulowaniu kształtu korony, poprzycinaj pędy, tak aby uzyskać pożądany efekt. Warto również całkowicie pozbyć się tych, które niejako zaburzają efekt lub w nieestetyczny sposób krzyżują się z innymi.  
  4. Jeżeli zależy Ci na zwiększeniu ilości plonów, wybierz tzw. cięcie prześwitujące. Polega ono na usunięciu najstarszych pędów i tych, które ograniczają. 

Gołym okiem widać, że właściwa technika  i określenie celu to podstawa w kwestii przycinania drzewek owocowych. W dalszym ciągu zastanawiasz się, jakie rośliny warto mieć w przydomowym ogrodu? Odpowiedź znajdziesz tutaj

Jakie są właściwości lecznicze maku?

Mak polny to jedna z tych roślin, która niejednokrotnie nazywana bywa chwastem. Co więcej, podczas spacerów mijamy ja bezwiednie, nie zdając sobie zupełnie sprawy z jej dobroczynnych i leczniczych właściwości. Zdarza się, że wspomniana ma obojętność z faktem myślenia tej rośliny z makiem lekarskim, która może uzależnić. 

Wszystko, co najlepsze w maku polnym kryje się w jego płatkach, będącymi jednocześnie surowcami lekarskimi. Znajdziemy tam takie związki biologiczne jak:

  • alkaloidy,
  • fitosterole,
  • kwasy organiczne,
  • antocyjany,
  • śluzy,
  • sole mineralne.

Płatki maku polnego wykazują właściwości przeciwzapalne i uspokajające. To właśnie dlatego tak często dodawane bywają do różnych mieszanek ziołowych. Właściwości przeciwzapalne przyczyniają się do tego, że ekstrakt tej rośliny wchodzi w skład płynów do higieny intymnej.

Warto zaznaczyć również, że napary z kwiatów maku polnego stosowane są w leczeniu stanów zapalnych jamy ustnej i gardła. Kobiety skarżące się na dolegliwości kobiece mogą z powodzeniem dodać napar do kąpieli.

Gwarantujemy, że maki pokochają również najmłodsi członkowie rodziny. Dlaczego? Otóż po zmieszaniu z gorąca wodą i spirytusem uzyskać można czerwony atrament. Tworzenie najwymyślniejszych wzorów na zniszczonych koszulkach to zabawa, która nigdy się nie nudzi!

Koniczyna polna – zbiór wiedzy w pigułce

Koniczyna polna to jedna z najpopularniejszych roślin w naszym kraju. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy z faktu, że roślina ta posiada właściwości lecznicze. Mimo że traktowana jest jako chwast, to niebywale warto przyjrzeć jej się nieco bliżej. Nasze zdrowie nam za nie podziękuje. 

Wszystko wskazuje na to, że koniczyna polna na stałe wpisała się w wygląd polskich łąk. Niezwykle trudno byłoby wyobrazić sobie to kwieciste pole bez tych drobnych roślin.

Koniczyna polna – właściwości lecznicze 

Jak to możliwe, że koniczyna wykazuje właściwości lecznicze? Otóż w tym celu celu należy zebrać rozwinięte główki kwiatowe z szypułką mającą około 7 cm. Nie powinny zapominać ponadto o górnych liściach. 

Następnie należy dokładnie wysuszyć roślinę, np. pozostawiając ją w przewiewnym pomieszczeniu. Zdarza się, że zbierane są również same główki kwiatowe. Znacznie więcej o roślinach polnych znajdziesz na takich stronach internetowych, jak np. panilaka.pl

Koniczyna polna – dobroczynne działanie 

Przetwory z koniczyny brzmią niewiarygodnie? Nic bardziej mylnego. Otóż wykazują one działanie moczopędne oraz wykrztuśne. Ponadto znacznie zmniejszają wszelkie stany zapalne oskrzeli. Nic więc dziwnego, że tak doskonale sprawdzają się podczas leczenia chorób dróg oddechowych.

Nie sposób nie wspomnieć również o tym, że wyciągi z kończyny polnej wpływają zbawiennie na funkcjonowanie przewodu pokarmowego. W tym znacznie poprawiają apetyt. Okłady z koniczyny szczególnie docenią sportowcy, którzy w mgnieniu oka poczują ulgę związaną z łagodzeniem objawów.

Warto podkreślić jednocześnie, że wykonanie naparu z koniczyny jest niezwykle prostym zadaniem. Wystarczy zalać około 20 łyżek rozdrobnionego ziela koniczyny 3 szklankami gorącej wody. Następnie zaparzać pod przykryciem przez około 20 minut. Po upływie czasu zdejmujemy przyjęcie i zaparzamy kolejne 10 minut. Po upływie czasu całość należy przecedzić. 

Jakimi kwiatami przyozdobić balkon w bloku?

Kwiaty na balkonie są w stanie zdziałać prawdziwe cuda. Dzięki nim nawet w środku miasta będziemy mogli stworzyć własną łąkę kwietną! Rośliny, aby cieszyły oko, powinny być odpowiednio pielęgnowane. Ważną rolę pełni również ustawienie balkonu w kierunku słońca. Jakie kwiaty najlepiej sprawdzą się na balkonie? Nasze propozycje. 

Aksamitki to jedne z najchętniej wybieranych kwiatów na balkon. Rośliny te nie potrzebują żadnych nawozów, aby zachwycać niewiarygodny wyglądem. Ponadto są one niezwykle odporne na zmienne warunki atmosferyczne. W związku z tym odpowiednio pielęgnowane mogą kwitnąć aż do późnej jesieni. Dla wielu osób ich główną wadą jest specyficzny zapach. Jednak dzięki temu odstrasza on wszelkiego rodzaju niechciane mrówki i mszyce. 

Bazylia jest ziołem, które niewątpliwie warto mieć w swojej balkonowej kolekcji. Jej niepowtarzalny aromat sprawia, że każda potrawa zamienia się w wykwintne kulinarne dzieło. Co więcej, bazylia jest bardzo niewymagającą rośliną. Wystarczy ją regularnie podlewać, a także przez przynajmniej 5 godzin w ciągu dnia zapewnić dostępu do promieni słonecznych. 

Petunia okaże się idealnym kwiatem dla niecierpliwych lub niedoświadczonych ogrodników. Roślina ten po zapewnieniu jej dostępu do pełnego słońca, odwdzięczy się zachwycającymi kwiatami. Warto podkreślić jednak, że poradzi sobie również w półcieniu. Kluczowe jest, aby chronić je przed deszczem. Zbyt duże krople mogą uszkodzić jej delikatne kwiaty.

Jak urządzić mały balkon? Garść praktycznych porad

Mimo że być może zabrzmi to niewiarygodnie, to mały balkon daje olbrzymie możliwości. Szczególnie w kwestii jego urządzenia i zagospodarowania. Wbrew pozorom mała przestrzeń wcale nie musi oznaczać konieczności rezygnowania z wylegiwaniu się się na słońcu, czy czytaniu ulubionej książki na hamaku. Podstawą jest oczywiście maksymalne, ale przemyślane zagospodarowanie przestrzeni. Jak urządzić mały balkon? Szczegóły w artykule.

Nie jest tajemnicą, że w zasadzie każdy z nas po ciężkim i męczącym dniu marzy o ucieczce do miejsca, w którym zazna ciszy i spokoju. To jeden ze sposobów, aby na nowo zebrać myśli, wziąć głęboki oddech i oczywiście się zrelaksować. Azylem takim może być balkon –  nawet ten którego rozmiary nie są zbyt imponujące. Najważniejsze jest odpowiednie urządzenie. 

Wiosna to idealny sezon na zakup mebli ogrodowych i delikatnie odświeżeniu balkonu. W przypadku niewielkiej przestrzeni doskonale sprawdzają się składane meble. Dodatkowo nie zajmują one zbyt wiele miejsca (a w tym przypadku jest ono na wagę złota). 

Podczas zakupów mebli niezwykle ważne jest, aby nie przesadzić z ilością wyposażenia. Zbyt duża liczba krzeseł, czy stół za dużych rozmiarów przysporzy tylko niepotrzebnych problemów i zszarpanych nerwów przy każdej próbie wyjścia na balkon. Co Więcej, jeżeli nie będą spełniały oczekiwań, najprawdopodobniej zupełnie przestaniemy z nich korzystać. 

Warto wspomnieć jednocześnie, że jeżeli zależy nam na trwałości i dobrym wykonaniu, podczas zakupu nie warto oszczędzać  i wybierać najtańszych produktów. W ostatnim czasie ogromną popularnością cieszą się meble technorattanowe. Oprócz tego, że niezwykle stylowe, nie wymagają specjalnych zabiegów pielęgnacyjnych.

Chaber bławatek- co to za rośliny i jakie ma właściwości lecznicze?

Chaber bławatek to niezwykle popularna roślina jednoroczna, która znana jest przede wszystkim ze swoich niebieskich kwiatów, które niejednokrotnie przyozdabiają pola i zboża. Mimo ze przez niektórych rolników uznawana jest za chwast, to inni doceniają jej drogocenne właściwości. 

Chaber bławatek to roślina pochodząca z rodziny astrowatych, wyróżniająca się wyglądem. Mierzy bowiem od 30 do nawet 90 cm wysokości, a niebieskie kwiaty sprawiają, ze trudno jest przejść obok niego obojętnie. To właśnie od chabrów wywodzi się nazwa niebieskiego koloru- chabrowy. 

Spotykany jest on na terenie niemal całej polski, a obok maku i rumianku jest jedną z najczęściej spotykanych roślin polnych. Warto podkreślić jednocześnie, że mimo niezwykle delikatnego i subtelnego wyglądu nie jest zbyt wymagający. Preferuje on raczej nasłonecznione, a także gleby ubogie w składniki pokarmowe. 

Chaber bławatek – nasiona 

Zastanawiasz się, jakie właściwości ma chaber bławatek? Nasiona charakteryzują się gigantyczną przydatnością dla pszczół. Jest to jedna z najczęściej i najchętniej oblatywanych roślin przez te owady. Powodem jest oczywiście imponująca wydajność miodowa sięgającą do nawet 110 kg/ha nasadzeń.

W stanie płynnym miód z bławatka posiada odcień żółto-bursztynowy, a po skrystalizowaniu staje się żółty. Jego znakiem rozpoznawczym jest migdałowy aromat, a także delikatna goryczka. Uznawany jest za jeden z najlepszych miodów w naszym kraju. 

Chaber bławatek. Poznaj jego drogocenne właściwości 

  • Zapobiega kamicy nerkowej,
  • Pomaga w leczeniu chorób nerek i układu moczowego,
  • Pomocny w leczeniu stanów zapalnych skóry głowy, 
  • Pomocny w pozbywaniu się łupieżu, 
  • Polecany osobom z problemami skórnymi, jak np. trądzik czy nadmiernie przetłuszczająca się skóra. 

Warto podkreślić jednocześnie, że roślina ta wysiewana jest wczesną wiosną bezpośrednio do gruntu wczesną wiosną. Gdy sadzonki delikatnie urosną, dobrze jest je uszczykiwać, aby pobudzić krzewienie.

łąka miododajna raj dla pszczół

Raj dla zapylaczy, czyli o łąkach miododajnych słów kilka

Łąki miododajne oprócz niewątpliwych i niepodważalnych walorów wizualnych, mają również szereg innych zalet. Jedną i najbardziej istotna dla środowiska jest to, że stanowią bazę pokarmowa dla zapylaczy. Wymieranie pszczół to problem ogólnoświatowy i bardzo poważny, dlatego wszelkie działania, które pomagają go rozwiązać, są na wagę złota.


Łąka, czyli kraina nektarem i miodem płynąca



Dzikie łąki miododajne to coraz rzadszy widok. To ogromna strata dla całego środowiska, w tym także dla zapylaczy, które tracą swoje bazy pokarmowe. Na szczęście, coraz większa popularnością cieszą się mieszanki nasion łąk miododajnych, dostępnych w specjalistycznych sklepach, takich jak panilaka.pl. Każda osoba, która zdecyduje się na zasianie łąki kwietnej w swoim ogrodzie będzie miała swój wkład w ratowanie zagrożonych wyginięciem pszczół oraz innych zapylaczy. Jeśli zatem zastanawiamy się, co będzie lepszym wyborem, trawnik czy łąka, to warto mieć na uwadze ten dodatkowy, pozytywny aspekt ekologiczny.


Jakie rośliny wchodzą w skład mieszanek łąk miododajnych


W mieszankach łąk miododajnych powinny znaleźć się takie rośliny, które wytwarzają możliwie jak największa ilość pyłku i nektaru. Tylko wtedy będą w stanie spełnić swoja podstawową rolę, czyli dawać pokarm owadom zapylającym. Do gatunków, które są bogate w pyłek zaliczyć można:
mniszek;

  • kocimiętkę;
  • esparcetę;
  • jasnotę biała i purpurową;
  • chabry: łąkowy, nadreński, górski, driakiewnik;
  • koniczynę: białą, białoróżową, krwistoczerwoną;
  • lubczyk lekarski;
  • lucernę;
  • nawłoć: pospolita, kanadyjską i późną;
  • pierwiosnek;
  • pszczelnik wąskolistny, modławski;
  • rzepak;
  • szafran;
  • szałwię;
  • trędownik bulwiasty;
  • wykę ptasią;
  • żmijowiec zwyczajny.

Oczywiście to tylko część roślin miododajnych, wszak królestwo tych gatunków jest naprawdę ogromne i bogate.